Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι λόγοι του Ζολώτα στην "αγγλική"

Οι εκπληκτικά ευρηματικοί λόγοι που εκφώνησε ο καθηγητής πανεπιστημίου, ακαδημαϊκός και πρώην πρωθυπουργός Ξενοφών Ζολώτας το 1957.
Σε αυτούς, μολονότι το κείμενο είναι γραμμένο στην αγγλική γλώσσα, ο συντάκτης χρησιμοποιεί αποκλειστικά (πλην κάποιων απαραίτητων συνδέσμων, άρθρων κτλ) ελληνικές λέξεις που αποτελούν δάνεια της ελληνικής προς την αγγλική γλώσσα! Η πρωτότυπη και ιδιαιτέρως ευφυής αυτή ιδέα, η οποία δεν προβάλλεται σχεδόν καθόλου, βρίσκεται στον αντίποδα της συνηθισμένης τακτικής μεγάλου μέρους των νεοελλήνων, οι οποίοι κάνουν το ακριβώς αντιστρόφως ανάλογο: χρησιμοποιούν, δηλαδή, ελληνικό λόγο με τόσα πολλά αγγλοσαξονικά δάνεια που αρχίζεις να αμφιβάλλεις για το αν ακούς ελληνικά ή αγγλοσαξονικά.

Διαβάστε τους, ακόμη κι αν δεν γνωρίζετε γρι αγγλικά! Δε χρειάζονται μετάφραση.

Α΄ λόγος: 26 Σεπτεμβρίου 1957

"Kyrie,

Ι eulogize the archons of the Panethnic Numismatic Thesaurus and the Ecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms, methods and policies, although there is an episode of cacophony of the Trapeza with Hellas.

With enthusiasm we dialogue and synagonize at the synods of our didymous Organizations in which polymorphous economic ideas and dogmas are analyzed
and synthesized.

Our critical problems such as the numismatic plethora generate some agony and melancholy. This phenomenon is characteristic of our epoch. But, to my thesis, we have the dynamism to program therapeutic practices as a prophylaxis from chaos and catastrophe. In parallel, a panethnic unhypocritical economic synergy and harmonization in a democratic climate is basic.

I apologize for my eccentric monologue. I emphasize my eucharistia to you Kyrie, to the eugenic and generous American Ethnos and to the organizers and protagonists of this Amphictyony and the gastronomic symposia".

Β΄ λόγος: 2 Οκτωβρίου 1959

"Kyrie,

It is Zeus' anathema on our epoch for the dynamism of our economies and the heresy of our economic methods and policies that we should agonise between the Scylla of numismatic plethora and the Charybdis of economic anemia. It is not my idiosyncrasy to be ironic or sarcastic but my diagnosis would be that politicians are rather cryptoplethorists. Although they emphatically stigmatize numismatic plethora, energize it through their tactics and
practices.

Our policies have to be based more on economic and less on political criteria.

Our gnomon has to be a metron between political, strategic and philanthropic scopes. Political magic has always been antieconomic.

In an epoch characterized by monopolies, oligopolies, menopsonies, monopolistic antagonism and polymorphous inelasticities, our policies have to be more orthological. But this should not be metamorphosed into plethorophobia which is endemic among academic economists.

Numismatic symmetry should not antagonize economic acme. A greater harmonization between the practices of the economic and numismatic archons is basic.

Parallel to this, we have to synchronize and harmonize more and more our economic and numismatic policies panethnically. These scopes are more practical now, when the prognostics of the political and economic barometer
are halcyonic.

The history of our didymous organizations in this sphere has been didactic and their gnostic practices will always be a tonic to the polyonymous and idiomorphous ethnical economics. The genesis of the programmed organisations will dynamize these policies. I sympathise, therefore, with the aposties and the hierarchy of our organisations in their zeal to programme orthodox economic and numismatic policies, although I have some logomachy with them.

I apologize for having tyrannized you with my hellenic phraseology. In my epilogue, I emphasize my eulogy to the philoxenous autochthons of this cosmopolitan metropolis and my encomium to you, Kyrie, and the stenographers".

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οκτώ φιλέλληνες στην υπηρεσία της Επανάστασης

Οκτώ φιλέλληνες στην υπηρεσία της Επανάστασης Γράφει ο Βαγγέλης Γεωργίου Ο Καποδίστριας είχε πει κάποτε ότι « ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης » . Αρκετά χρόνια πιο πριν ο Γάλλος Βολταίρος παρότρυνε «υπερασπιστείτε την Ελλάδα, διότι σε αυτήν οφείλουμε το πνεύμα μας, τις επιστήμες και όλες μας τις αρετές » . O πρώτος ήταν πολιτικός και ο δεύτερος φιλόσοφος. Ο πρώτος μιλούσε, έχοντας στο μυαλό του τα «γεράκια» της Βιέννης και τις «αλεπούδες» του Λονδίνου και ο δεύτερος έκανε μια ρομαντική παρότρυνση, δημιουργώντας φιλέλληνες. Ουσιαστικά και οι δύο επαληθεύτηκαν. Τα φιλοδυτικά κόμματα πολέμησαν τον Καποδίστρια και την μεταπαναστατική οργάνωση της χώρας, ενώ υπήρξε μια σειρά ξένων κοσμοπολιτών που ήρθαν, όπως θα ήθελε ο Βολταίρος, να βοηθήσουν τους επαναστατημένους Έλληνες: Ένας Πορτογάλος, ένας Αμερικανός, ένας Ελβετός, ένας Σκωτσέζος, ένας Ιρλανδός, , ένας Άγγλος, ένας Γερμανός και ένας Πολωνός. Οκτώ προσωπικότητες, που δεν είναι τόσο γνωστές, όπως ο Λόρδος Βύρων, πο...

Η μεγάλη σφαγή στο Λασίθι

Η μεγάλη σφαγή στο Λασίθι Άνοιξη 1867 : Ο αιμοσταγής πασάς που έσφαξε το Λασίθι… Η ιστορική συγκυρία για την Κρήτη! Του Κώστα Α. Μπογδανίδη Η άνοιξη του 1867 βρήκε την Κρήτη σε μια ακόμη επαναστατική άσκηση. Οι κρητικοί έχουν επαναστατήσει (το 1866) για μια ακόμη φορά και οι Τούρκοι έχουν χάσει τον λογαριασμό! Το αίτημα για αυτοδιάθεση ή και για ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα είναι επίκαιρο όσο ποτέ και η Υψηλή Πύλη προσπαθεί να βρει μια λύση. Διπλωματική ή στρατιωτική δεν έχει τόσο σημασία. Όλα είναι στην κόψη του ξυραφιού. Ο σουλτάνος αποφασίζει να στείλει στο νησί έναν από τους καλύτερους αξιωματικούς του, τον Κροάτη Ομέρ Πασά και οι κρητικοί μαθαίνουν ότι έρχεται ως κυβερνήτης ο Δημ. Μαυροκορδάτος . η ιστορία τα θέλησε έτσι ώστε να έρθει …Αττίλας –Ομέρ Πασάς, αλλά να μην έρθει ο Μαυροκορδάτος. Κάποιοι είχαν θελήσει αλλιώς και ίσως να είχε γραφεί διαφορετικά η ιστορία. Η Κρήτη τον 19ο αιώνα πέρασε δύσκολες στιγμές. Για ένα διάστημα ήταν στην αιγυπτιακή κατοχή. Το 1840 ξεσ...

Αρθρό από την Στήλη ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟΝ του 28ου φύλλου της εβδομαδιαίας εφημερίδος «ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ» της 17 Φεβρουαρίου 1894

  Αἱ Ἀπόκρεῳ Αἱ Ἀπόκρεῳ λέγονται ὑπὸ τῶν Ευρωπαίων Καρναβάλια. Η λέξις συνήθως θεωρείται σύνθετός ἐκ τοῦ Carne vale (=κρέας ὑγίαινε ), ἀλλά τινες τὴν θέλουσιν κατά παραφθοράν ἐκ τοῦ Carne levamen = ἐκ τοῦ κρέατος ἀπαλλαγή. Τα Καρναβάλια ἀρχίζουσι συνήθως ἐν τῇ Δ. Εὐρώπη ἀπὸ τῆς ἑορτῆς τῶν Ἐπιφανίων (6 Ἰανουαρίου). Ἐν Βενετίᾳ ἄρχονται ἀπὸ τῆς ἑορτῆς τοῦ Αγ. Στεφάνου (26 Δεκεμβρίου), ἐν Ἰσπανίᾳ ἀπὸ τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Σεβαστιανοῦ (20 Ἰανουαρίου), ἐν Βελγίῳ δέ, Γαλλία, Αυστρία και Δυτ. Γερμανία τὰ Καρναβάλια ἄγονται κυρίως τὴν τελευταίαν πρὸ τῆς τεσσαρακοστῆς ἑβδομάδα. Τὰ Καρναβάλια ἀνεφάνησαν τὸ πρῶτον ἐν Ἰταλίᾳ, εἶνε δ' οὐδὲν ἄλλο ἥ ἡ Ρωμαϊκὴ ἑορτὴ Saturnalia ἐκχριστιανισθεῖσα. Ἐν Βενετία πανηγυρίζονται λαμπρῶς τὰ μεγάλα λεγόμενα Καρναβάλια μὲ μεταμφιέσεις, θηριομαχίας καὶ πυροτεχνήματα , ἐν Ρώμῃ δὲ μὲ πομπάς μεγαλοπρεπεῖς καὶ ἱπποδρομίας, καθ᾿ ἂς βάλλουσι τοὺς παρελαύνοντας δι ' ἀνθιῶν καὶ κομφέτων. Ἐν Παρισίοις περιάγουσιν ἐν μεγάλῃ πομπῇ καὶ ἐν συνοδεία πολλῶν μετη...