Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων: Η ιστορία επαναλαμβάνεται

Πενήντα τέσσερα χρόνια πριν, τον Ιούλιο του 1956, η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή αποφασίζει να προχωρήσει σε απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων, "δια την καλυτέραν αντιμετώπισιν των ζητημάτων, τα οποία απασχολούν το κράτος και τους υπαλλήλους". Όποιος υπάλληλος αρνείται να συμμορφωθεί, χάνει το μισθό ενός δεκαπενθημέρου, γράφει ο Τύπος της εποχής. Διαβάστε το σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας Νέος Αγών.
Απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων θα διεξαχθή την 1η Οκτωβρίου
Θα συγκεντρωθούν όλα τα στοιχεία δια την υπηρεσιακήν και προσωπικήν κατάστασήν των εις ειδικά δελτία
Δεν θα πληρωθούν, εάν δεν απαντήσουν
Υπεγράφη υπό των υπουργών Συντονισμού και Οικονομικών και κοινοποιείται προς όλα τα υπουργεία έγγραφον περί απογραφής των δημοσίων υπαλλήλων της 1ην Οκτωβρίου ε.ε. Η απογραφή θα ενεργηθή υπό της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, θα περιληφθούν δε εις αυτήν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, τακτικοί, έκτακτοι επί συμβάσει και ημερομίσθιοι. Εις την απογραφήν θα περιληφθούν και οι πολιτικοί υπάλληλοι των στρατιωτικών υπουργείων. Σκοπός της απογραφής είναι η συγκέντρωσις στοιχείων, τα οποία θα αφορούν την υπηρεσιακήν και προσωπικήν κατάστασιν των δημοσίων υπαλλήλων, δια την καλυτέραν αντιμετώπισιν των ζητημάτων, τα οποία απασχολούν το κράτους και τους υπαλλήλους. Εις του απογραφηθησομένους θα διανεμηθούν μερίμνη της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας δελτία με πλήρες ερωτηματολόγιον. Μεταξύ των άλλων, θα περιλαμβάνωνται και ερωτήματα, εάν ο δημόσιος υπάλληλος επιθυμεί να στεγασθή, που θέλει να διαθέση προς τον σκοπόν τούτον (οικόπεδον, ταράτσα, χρήματα).
Προς πλήρη επιτυχίαν της απογραφής ορίζεται ότι δεν θα λάβουν τα αποδοχάς του δευτέρου δεκαπενθημέρου του Οκτωβρίου, εάν δεν έχουν παραδώσει εις την υπηρεσίας των το απογραφικόν των δελτίον.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οκτώ φιλέλληνες στην υπηρεσία της Επανάστασης

Οκτώ φιλέλληνες στην υπηρεσία της Επανάστασης Γράφει ο Βαγγέλης Γεωργίου Ο Καποδίστριας είχε πει κάποτε ότι « ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης » . Αρκετά χρόνια πιο πριν ο Γάλλος Βολταίρος παρότρυνε «υπερασπιστείτε την Ελλάδα, διότι σε αυτήν οφείλουμε το πνεύμα μας, τις επιστήμες και όλες μας τις αρετές » . O πρώτος ήταν πολιτικός και ο δεύτερος φιλόσοφος. Ο πρώτος μιλούσε, έχοντας στο μυαλό του τα «γεράκια» της Βιέννης και τις «αλεπούδες» του Λονδίνου και ο δεύτερος έκανε μια ρομαντική παρότρυνση, δημιουργώντας φιλέλληνες. Ουσιαστικά και οι δύο επαληθεύτηκαν. Τα φιλοδυτικά κόμματα πολέμησαν τον Καποδίστρια και την μεταπαναστατική οργάνωση της χώρας, ενώ υπήρξε μια σειρά ξένων κοσμοπολιτών που ήρθαν, όπως θα ήθελε ο Βολταίρος, να βοηθήσουν τους επαναστατημένους Έλληνες: Ένας Πορτογάλος, ένας Αμερικανός, ένας Ελβετός, ένας Σκωτσέζος, ένας Ιρλανδός, , ένας Άγγλος, ένας Γερμανός και ένας Πολωνός. Οκτώ προσωπικότητες, που δεν είναι τόσο γνωστές, όπως ο Λόρδος Βύρων, πο...

Η μεγάλη σφαγή στο Λασίθι

Η μεγάλη σφαγή στο Λασίθι Άνοιξη 1867 : Ο αιμοσταγής πασάς που έσφαξε το Λασίθι… Η ιστορική συγκυρία για την Κρήτη! Του Κώστα Α. Μπογδανίδη Η άνοιξη του 1867 βρήκε την Κρήτη σε μια ακόμη επαναστατική άσκηση. Οι κρητικοί έχουν επαναστατήσει (το 1866) για μια ακόμη φορά και οι Τούρκοι έχουν χάσει τον λογαριασμό! Το αίτημα για αυτοδιάθεση ή και για ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα είναι επίκαιρο όσο ποτέ και η Υψηλή Πύλη προσπαθεί να βρει μια λύση. Διπλωματική ή στρατιωτική δεν έχει τόσο σημασία. Όλα είναι στην κόψη του ξυραφιού. Ο σουλτάνος αποφασίζει να στείλει στο νησί έναν από τους καλύτερους αξιωματικούς του, τον Κροάτη Ομέρ Πασά και οι κρητικοί μαθαίνουν ότι έρχεται ως κυβερνήτης ο Δημ. Μαυροκορδάτος . η ιστορία τα θέλησε έτσι ώστε να έρθει …Αττίλας –Ομέρ Πασάς, αλλά να μην έρθει ο Μαυροκορδάτος. Κάποιοι είχαν θελήσει αλλιώς και ίσως να είχε γραφεί διαφορετικά η ιστορία. Η Κρήτη τον 19ο αιώνα πέρασε δύσκολες στιγμές. Για ένα διάστημα ήταν στην αιγυπτιακή κατοχή. Το 1840 ξεσ...

Αρθρό από την Στήλη ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟΝ του 28ου φύλλου της εβδομαδιαίας εφημερίδος «ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ» της 17 Φεβρουαρίου 1894

  Αἱ Ἀπόκρεῳ Αἱ Ἀπόκρεῳ λέγονται ὑπὸ τῶν Ευρωπαίων Καρναβάλια. Η λέξις συνήθως θεωρείται σύνθετός ἐκ τοῦ Carne vale (=κρέας ὑγίαινε ), ἀλλά τινες τὴν θέλουσιν κατά παραφθοράν ἐκ τοῦ Carne levamen = ἐκ τοῦ κρέατος ἀπαλλαγή. Τα Καρναβάλια ἀρχίζουσι συνήθως ἐν τῇ Δ. Εὐρώπη ἀπὸ τῆς ἑορτῆς τῶν Ἐπιφανίων (6 Ἰανουαρίου). Ἐν Βενετίᾳ ἄρχονται ἀπὸ τῆς ἑορτῆς τοῦ Αγ. Στεφάνου (26 Δεκεμβρίου), ἐν Ἰσπανίᾳ ἀπὸ τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Σεβαστιανοῦ (20 Ἰανουαρίου), ἐν Βελγίῳ δέ, Γαλλία, Αυστρία και Δυτ. Γερμανία τὰ Καρναβάλια ἄγονται κυρίως τὴν τελευταίαν πρὸ τῆς τεσσαρακοστῆς ἑβδομάδα. Τὰ Καρναβάλια ἀνεφάνησαν τὸ πρῶτον ἐν Ἰταλίᾳ, εἶνε δ' οὐδὲν ἄλλο ἥ ἡ Ρωμαϊκὴ ἑορτὴ Saturnalia ἐκχριστιανισθεῖσα. Ἐν Βενετία πανηγυρίζονται λαμπρῶς τὰ μεγάλα λεγόμενα Καρναβάλια μὲ μεταμφιέσεις, θηριομαχίας καὶ πυροτεχνήματα , ἐν Ρώμῃ δὲ μὲ πομπάς μεγαλοπρεπεῖς καὶ ἱπποδρομίας, καθ᾿ ἂς βάλλουσι τοὺς παρελαύνοντας δι ' ἀνθιῶν καὶ κομφέτων. Ἐν Παρισίοις περιάγουσιν ἐν μεγάλῃ πομπῇ καὶ ἐν συνοδεία πολλῶν μετη...