'Αρθρο γνώμης της Ines Zöttl με εγκώμια και επαίνους για τον Ελληνα πρωθυπουργό,που καταλήγει προτρέποντας το Euro group να μειώσει τα επιτόκια δανεισμού προς την Ελλάδα. Τίτλος «Ο άνθρωπός μας στην Αθήνα» και υπότιτλος «Η Ελλάδα έχει αυτό που λείπει από τη Γερμανία: έναν θαρραλέο εξυγιαντή επικεφαλής της κυβέρνησης».
Ο Παπανδρέου τηρεί τον λόγο που έδωσε στο Eurogroup, όταν αυτό διέσωζε την Ελλάδα από τη χρεοκοπία. Περιγράφοντάς το απλά, αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση κάνει οικονομία. Ή σε σύγκριση με την πολιτική και οικονομική πραγματικότητα στην Ελλάδα και στην ΕΕ μπορεί να λεχθεί το εξής: ο γόνος της δυναστείας Παπανδρέου και σοσιαλιστής απαιτεί από το λαό του το σκληρότερο δυνατό παιδευτικό πρόγραμμα που γνώρισε ποτέ η Ευρώπη.
Αν οι Έλληνες αντέξουν, θα προκύψει μια άλλη χώρα. Και η ΕΕ – η Άνγκελα Μέρκελ και οι ομόλογοί της – θα έχουν μάθει κάτι: ότι η πολιτική μπορεί να κατορθώσει μεγάλα πράγματα, αρκεί να τολμήσει.
Μπορεί μερικοί να αντιτείνουν ότι οι Έλληνες ήθελαν και τα έπαθαν, επειδή ζούσαν πέρα από τις δυνατότητές τους. Και χρωστούν στην ΕΕ, που την εξαπατούσαν χρόνια τώρα. Περασμένα ξεχασμένα.
Ναι, οι Έλληνες οδήγησαν την Ευρώπη στο χείλος της καταστροφής. Λίγο πριν τον γκρεμό όμως ο δράστης γύρισε μετανιωμένος στην κοινωνία. Δεν έσωσε την Ευρώπη το γιγαντιαίο πακέτο βοήθειας, αλλά η απόφαση της Αθήνας να δεχτεί τα χρήματα. Γιατί, σε σύγκριση με την τωρινή αγωγή στέρησης, η χρεοκοπία θα ήταν για τους Έλληνες ο βολικότερος δρόμος.
Σχεδόν το 80% των δανείων προέρχονται από το εξωτερικό. Επομένως, αν γινόταν αναδιάρθρωση του χρέους οι ίδιοι οι Έλληνες θα έβγαιναν σχετικά ‘ατσαλάκωτοι’.
Ο μεγαλωμένος στις Η.Π.Α. και στη Σουηδία 58χρονος Παπανδρέου όμως έχει το πνεύμα του αρχαίου έλληνα ήρωα: Δεν έχεις ευκαιρία, επομένως αξιοποίησέ την. Και πόσο την αξιοποίησε!
Ήδη κατά το πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους η κυβέρνηση πέτυχε τα τρία τέταρτα όσων υποσχέθηκε σε σχέση με τη μείωση του ελλείμματος. Ο Παπανδρέου και ο Υπ. Οικονομικών του Γιώργος Παπακωνσταντίνου μείωσαν τις δαπάνες κατά 13% αντί για 4% που τους ζητήθηκε. Το έλλειμμα αναμένεται να συρρικνωθεί στο 8% του ΑΕΠ, από 13,6% που ήταν πέρσι.
Το δήθεν μεγαλύτερο πακέτο λιτότητας στην ιστορία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, για το οποίο κατέληξε σε συμφωνία η κυβέρνηση του μεγάλου συνασπισμού με ‘μοναδική αποφασιστικότητα’ - όπως δήλωσε η Μέρκελ -, φαντάζει γελοίο συγκρινόμενο με το ελληνικό..
Ιδού μερικές ειδήσεις, που περιγράφουν όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα καλύτερα από τους αριθμούς:
Οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα είναι αναγκασμένοι να δεχτούν περικοπές του εισοδήματός τους της τάξης του 20% έναντι του περσινού θέρους.
Η βενζίνη ακρίβυνε κατά 40%, ενώ οι τιμές επίσης ανεβαίνουν.
Οι πωλήσεις νέων αυτοκινήτων μειώθηκαν κατά 64% σε σχέση με πέρσι.
Τους προηγούμενους 12 μήνες έκλεισαν 215 από 1252 καταστήματα στο κέντρο της Αθήνας. Στους εμπορικούς δρόμους της Σταδίου και της Πανεπιστημίου κατέβασε ρολά σχεδόν ένα στα τέσσερα μαγαζιά.
Ο Παπανδρέου λέει ότι αυτό που τον ώθησε στην πολιτική δεν ήταν τόσο η ιστορία της οικογένειας και της χώρας του, όσο το προσωπικό του πάθος. Όμως, ο άνδρας, που θα μπορούσε να είχε γίνει και καθηγητής, ξέρει τη δουλειά του: Όποιος θέλει να εφαρμόσει σκληρά μέτρα, καλύτερα να μην ξεκινήσει πολύ διστακτικά.
Η ατυχία του Παπανδρέου να ανέλθει στην εξουσία το φθινόπωρο του 2009 μετετρέπεται σε ευκαιρία..
Η ελπίδα του Πρωθυπουργού, που έχει σπουδάσει κοινωνιολογία, είναι το σκληρό πρόγραμμα εξυγίανσης να καταστήσει ανταγωνιστική την ελληνική οικονομία. Γιατί σημαντικότερη από τη λιτότητα είναι η ριζική αναδόμηση της οικονομίας και της κοινωνίας: επικράτηση ανταγωνισμού σε ‘απολιθωμένους’ κλάδους, όπως των οδηγών φορτηγών και βυτιοφόρων, μείωση του δημοσίου τομέα, επιβολή διαφάνειας και αποτελεσματικότητας στο κοινωνικό σύστημα.
Προς το παρόν, ο Παπανδρέου θα παλεύει με την κατάρα της πραγματικής οικονομίας. Το πρόγραμμα λιτότητας οδηγεί τη χώρα σε βαθιά ύφεση. Έτσι κατά το πρώτο εξάμηνο τα έσοδα αυξήθηκαν κατά 7% έναντι του προγραμματισμένου στόχου του 15%, μολονότι η κυβέρνηση αναμορφώνει το δυσλειτουργικό φορολογικό σύστημα και κυνηγά τους φοροφυγάδες. Αλλά και η δραστική αύξηση του ΦΠΑ δεν μπορεί να κάνει τίποτα, όταν συγχρόνως μειώνεται η κατανάλωση και καταρρέει ο τουρισμός, επειδή οι απεργίες τρομάζουν τους τουρίστες. Ήδη τον Ιούλιο η μείωση του ελλείμματος επιβραδύνθηκε.
Έτσι, πολλοί οικονομολόγοι αμφιβάλλουν ότι η Ελλάδα στο τέλος θα τα καταφέρει. Τα υψηλά spread στις χρηματαγορές απεικονίζουν τον σκεπτικισμό που επικρατεί.
Με το πακέτο βοήθειας η ΕΕ εξαγόρασε λίγο χρόνο για τους Έλληνες και κυρίως για την ίδια. Ο Παπανδρέου τηρεί πιστά τη συμφωνία. Γι’ αυτό τώρα είναι η σειρά του Eurogroup. Πρέπει να μειώσει αισθητά το επιτόκιο του 5%, που απαιτεί από τους Έλληνες. Διαφορετικά, μετά το τέλος της τριετίας, θα έχει μπροστά της τη χρεοκοπία.
Γιατί ένα πράγμα είναι σαφές: Αυτός είναι ο άνθρωπός μας, εκεί στην Αθήνα. Δεύτερη ευκαιρία δεν θα υπάρξει.
Ο Παπανδρέου τηρεί τον λόγο που έδωσε στο Eurogroup, όταν αυτό διέσωζε την Ελλάδα από τη χρεοκοπία. Περιγράφοντάς το απλά, αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση κάνει οικονομία. Ή σε σύγκριση με την πολιτική και οικονομική πραγματικότητα στην Ελλάδα και στην ΕΕ μπορεί να λεχθεί το εξής: ο γόνος της δυναστείας Παπανδρέου και σοσιαλιστής απαιτεί από το λαό του το σκληρότερο δυνατό παιδευτικό πρόγραμμα που γνώρισε ποτέ η Ευρώπη.
Αν οι Έλληνες αντέξουν, θα προκύψει μια άλλη χώρα. Και η ΕΕ – η Άνγκελα Μέρκελ και οι ομόλογοί της – θα έχουν μάθει κάτι: ότι η πολιτική μπορεί να κατορθώσει μεγάλα πράγματα, αρκεί να τολμήσει.
Μπορεί μερικοί να αντιτείνουν ότι οι Έλληνες ήθελαν και τα έπαθαν, επειδή ζούσαν πέρα από τις δυνατότητές τους. Και χρωστούν στην ΕΕ, που την εξαπατούσαν χρόνια τώρα. Περασμένα ξεχασμένα.
Ναι, οι Έλληνες οδήγησαν την Ευρώπη στο χείλος της καταστροφής. Λίγο πριν τον γκρεμό όμως ο δράστης γύρισε μετανιωμένος στην κοινωνία. Δεν έσωσε την Ευρώπη το γιγαντιαίο πακέτο βοήθειας, αλλά η απόφαση της Αθήνας να δεχτεί τα χρήματα. Γιατί, σε σύγκριση με την τωρινή αγωγή στέρησης, η χρεοκοπία θα ήταν για τους Έλληνες ο βολικότερος δρόμος.
Σχεδόν το 80% των δανείων προέρχονται από το εξωτερικό. Επομένως, αν γινόταν αναδιάρθρωση του χρέους οι ίδιοι οι Έλληνες θα έβγαιναν σχετικά ‘ατσαλάκωτοι’.
Ο μεγαλωμένος στις Η.Π.Α. και στη Σουηδία 58χρονος Παπανδρέου όμως έχει το πνεύμα του αρχαίου έλληνα ήρωα: Δεν έχεις ευκαιρία, επομένως αξιοποίησέ την. Και πόσο την αξιοποίησε!
Ήδη κατά το πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους η κυβέρνηση πέτυχε τα τρία τέταρτα όσων υποσχέθηκε σε σχέση με τη μείωση του ελλείμματος. Ο Παπανδρέου και ο Υπ. Οικονομικών του Γιώργος Παπακωνσταντίνου μείωσαν τις δαπάνες κατά 13% αντί για 4% που τους ζητήθηκε. Το έλλειμμα αναμένεται να συρρικνωθεί στο 8% του ΑΕΠ, από 13,6% που ήταν πέρσι.
Το δήθεν μεγαλύτερο πακέτο λιτότητας στην ιστορία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, για το οποίο κατέληξε σε συμφωνία η κυβέρνηση του μεγάλου συνασπισμού με ‘μοναδική αποφασιστικότητα’ - όπως δήλωσε η Μέρκελ -, φαντάζει γελοίο συγκρινόμενο με το ελληνικό..
Ιδού μερικές ειδήσεις, που περιγράφουν όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα καλύτερα από τους αριθμούς:
Οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα είναι αναγκασμένοι να δεχτούν περικοπές του εισοδήματός τους της τάξης του 20% έναντι του περσινού θέρους.
Η βενζίνη ακρίβυνε κατά 40%, ενώ οι τιμές επίσης ανεβαίνουν.
Οι πωλήσεις νέων αυτοκινήτων μειώθηκαν κατά 64% σε σχέση με πέρσι.
Τους προηγούμενους 12 μήνες έκλεισαν 215 από 1252 καταστήματα στο κέντρο της Αθήνας. Στους εμπορικούς δρόμους της Σταδίου και της Πανεπιστημίου κατέβασε ρολά σχεδόν ένα στα τέσσερα μαγαζιά.
Ο Παπανδρέου λέει ότι αυτό που τον ώθησε στην πολιτική δεν ήταν τόσο η ιστορία της οικογένειας και της χώρας του, όσο το προσωπικό του πάθος. Όμως, ο άνδρας, που θα μπορούσε να είχε γίνει και καθηγητής, ξέρει τη δουλειά του: Όποιος θέλει να εφαρμόσει σκληρά μέτρα, καλύτερα να μην ξεκινήσει πολύ διστακτικά.
Η ατυχία του Παπανδρέου να ανέλθει στην εξουσία το φθινόπωρο του 2009 μετετρέπεται σε ευκαιρία..
Η ελπίδα του Πρωθυπουργού, που έχει σπουδάσει κοινωνιολογία, είναι το σκληρό πρόγραμμα εξυγίανσης να καταστήσει ανταγωνιστική την ελληνική οικονομία. Γιατί σημαντικότερη από τη λιτότητα είναι η ριζική αναδόμηση της οικονομίας και της κοινωνίας: επικράτηση ανταγωνισμού σε ‘απολιθωμένους’ κλάδους, όπως των οδηγών φορτηγών και βυτιοφόρων, μείωση του δημοσίου τομέα, επιβολή διαφάνειας και αποτελεσματικότητας στο κοινωνικό σύστημα.
Προς το παρόν, ο Παπανδρέου θα παλεύει με την κατάρα της πραγματικής οικονομίας. Το πρόγραμμα λιτότητας οδηγεί τη χώρα σε βαθιά ύφεση. Έτσι κατά το πρώτο εξάμηνο τα έσοδα αυξήθηκαν κατά 7% έναντι του προγραμματισμένου στόχου του 15%, μολονότι η κυβέρνηση αναμορφώνει το δυσλειτουργικό φορολογικό σύστημα και κυνηγά τους φοροφυγάδες. Αλλά και η δραστική αύξηση του ΦΠΑ δεν μπορεί να κάνει τίποτα, όταν συγχρόνως μειώνεται η κατανάλωση και καταρρέει ο τουρισμός, επειδή οι απεργίες τρομάζουν τους τουρίστες. Ήδη τον Ιούλιο η μείωση του ελλείμματος επιβραδύνθηκε.
Έτσι, πολλοί οικονομολόγοι αμφιβάλλουν ότι η Ελλάδα στο τέλος θα τα καταφέρει. Τα υψηλά spread στις χρηματαγορές απεικονίζουν τον σκεπτικισμό που επικρατεί.
Με το πακέτο βοήθειας η ΕΕ εξαγόρασε λίγο χρόνο για τους Έλληνες και κυρίως για την ίδια. Ο Παπανδρέου τηρεί πιστά τη συμφωνία. Γι’ αυτό τώρα είναι η σειρά του Eurogroup. Πρέπει να μειώσει αισθητά το επιτόκιο του 5%, που απαιτεί από τους Έλληνες. Διαφορετικά, μετά το τέλος της τριετίας, θα έχει μπροστά της τη χρεοκοπία.
Γιατί ένα πράγμα είναι σαφές: Αυτός είναι ο άνθρωπός μας, εκεί στην Αθήνα. Δεύτερη ευκαιρία δεν θα υπάρξει.